Može li EU bez ruskog gasa i znači li to zavisnost od američkog LNG-ja

Samo desetak dana otkad je predsjednica Evropskog parlamenta Roberta Metsola u objavi na društvenoj mreži X slavodobitno proglasila potpisivanje evropskog propisa o postepenoj zabrani ruskog gasa u Evropskoj uniji kao evropsko obezbjeđivanje "kontrole nad svojim snabdijevanjem energijom" i jačanje evropske "autonomije", evropska javnost sve glasnije debatuje može li EU bez ruskog gasa i da li zapravo zavisnost od ruskog mijenja za zavisnost od američkog tečnog prirodnog gasa (LNG).

Štaviše, dok stručnjaci raspravljaju o tome kako uspostaviti evropsku diverzifikaciju snabdijevanja energijom i zašto postoje teškoće za veći uvoz gasa iz Azerbejdžana i Afrike, na evropskim tržištima cijena gasa neumitno raste jer su evropska, a naročito njemačka, skladišta gasa usred jake zime prazna ponovo kao što su bili 2022. godine na početku ruske sveobuhvatne invazije na Ukrajinu.

EU je ušla u zimu sa manjim rezervama nego obično, a hladno vrijeme ubrzalo je potrošnju. Prema CNBC-ju, zabrinutost zbog snabdijevanja podigla je cijene na najveći mjesečni rast u više od dvije godine, pri čemu je referentna cijena prirodnog gasa na berzi gasa u Torontu porasla ove nedjelje na 42,60 evra po megavat-satu, što je najviše u deset mjeseci.

Istovremeno sa dizanjem cijene gasa i zabranom uvoza ruskog LNG-ja i gasa koji se doprema cjevovodima od 1. januara 2027. godine, primjećeno je da su u januaru evropski kupci agresivno uvozili ruski LNG, ali i gas koji se doprema preko gasovoda "Turski tok", te da je taj uvoz bio za oko 10 odsto veći nego u januaru prošle godine.

Sporna zabrana

Kako je saopštio Evropski savjet, potpuna zabrana uvoza ruskog LPG-a će stupiti na snagu od početka 2027. godine, a za uvoz gasa iz cjevovoda od jeseni 2027. godine. Za nepoštovanje novih pravila propisom se predviđaju kazne od najmanje 2,5 miliona evra za pojedince i najmanje 40 miliona evra za evropske kompanije, najmanje 3,5 odsto ukupnog godišnjeg prometa svjetske kompanije ili 300 odsto procjenjenog prometa transakcija.

Ova odluka dolazi u trenutku kada je EU postala najveći svjetski uvoznik LNG-ja, budući da je od 2022. postepeno smanjivala uvoz ruskog gasa cjevovodima, a povećavala uvoz LNG-ja na više od 100 milijardi kubnih metara. Iako je uvoz gasa i nafte iz Rusije u EU znatno opao posljednjih godina, EU je prošle godine oko 13 odsto svojih potreba za gasom namirila uvozom iz Rusije, plativši joj za to više od 15 milijardi evra.

Bloomberg

 

I dok je Evropski savjet saopštio da ovaj uvoz energenata iz Rusije "izlaže EU značajnim rizicima u pogledu njene trgovine i energetske bezbjednosti", zabranu uvoza nije podržalo svih 27 država članica, već njih 24, dok su Mađarska i Slovačka glasale protiv, a Bugarska se uzdržala od glasanja.

I dok vlade u Budimpešti i Bratislavi sada planiraju da ospore odluku pred Evropskim sudom pravde, najveće oduševljenje ovom odlukom stiglo je iz Kijeva, gdje tamošnji političari i komentatori zadovoljno ističu da "EU konačno uči lekcije iz ruskog rata protiv Ukrajine" te da je "prvi put u posljednjih nekoliko decenija EU priznala da energetska politika ne može ostati neutralna u ratno vrijeme i da zavisnost od autoritarnog dobavljača nije tržišni rizik, već strateška ranjivost".

Doduše, komentatori ukrajinskog lista "Dzerkalo tižnja" Sergij Makohon na odluku gleda sa određenim skepticizmom, ističući da je EU već mogla potpuno da obustavi uvoz ruskog gasa, ali da nedostaje političke volje.

"Ako se rok pomjeri za godinu i po do dvije godine, to će postati politički signal, a ne instrument za brzo povećanje ekonomskog pritiska. Štaviše, usvajanje ovog dokumenta pokazalo je da otpor unutar EU nije ni na koji način nestao", ističe Makohon. "Slovačka i Mađarska su se usprotivile tome i izrazile spremnost da ospore plan na sudu. To znači da čak i nakon formalne odluke postoji rizik od kašnjenja u sprovođenju, pokušaja traženja izuzeća i političkog 'povlačenja'."

Bloomberg

 

Nasuprot tome, mađarski ekonomista Geza Sebestyen ističe da će ovom odlukom biti najteže pogođene zemlje bez pristupa moru jer ne mogu da nabave LNG samo preko luka i mreža drugih zemalja.

"I dok je poreklo LNG-ja lakše prikriti, poreklo gasa iz cjevovoda je lakše kontrolisati. Paradoksalno, zabrana će stoga biti najefikasnija i najviše će podići cijene u zemljama koje su od samog početka više zavisne", ističe Sebestyen u mađarskom nedjeljniku Mandiner. "Ako rukovodstvo EU sada nemilosrdno progura odluku na većinskoj osnovi, čiji će kratkoročni, koncentrisani troškovi prvenstveno uticati na Mađarsku i Slovačku, dok fleksibilnost ugrađena u sistem favorizuje velike tranzitne zemlje, građani Centralne Evrope će to protumačiti kao da njihov teret znači manje od tereta drugih".

Januarska jagma za ruskim gasom

Iako se odluka o zabrani priprema već mjesecima, evropski uvoznici su, sudeći prema podacima za januar ove godine, požurili da što više uvezu ruskog gasa i LNG-ja dok još smiju.

Prema analizi njemačke aktivističke grupe Urgewald, kupci iz EU su kupili čak 92,6 odsto januarske proizvodnje LNG-ja iz ruskog nalazišta Jamal u Sibiru, ukupno 1,69 miliona tona, što je povećanje od osam odsto u odnosu na januar 2025. godine. Ukupno 23 od 25 pošiljki isporučeno je u evropske luke, većinski u Belgiji, Francuskoj, Holandiji i Španiji. U prosjeku, ruski LNG tanker je pristajao na neki terminal u EU svakih 32 sata u proteklom mjesecu, što, prema ocjeni aktivista Urgewalda, ističe "neumoljiv tempo isporuka". Ova organizacija ističe i da su ključnu ulogu u ovom ruskom izvozu imale evropske brodarske kompanije.

Bloomberg

 

"Sankcionisanje i ograničavanje ovih brodova direktno bi prekinulo Putinove prihode od arktičkog LNG-ja i zatvorilo jednu od najvažnijih preostalih energetskih rupa koje finansiraju rat koji vodi Kremlj", rekao je Sebastian Roetters, aktivista ove organizacije, koja ističe da ovi brojevi takođe ilustruju ograničenja EU zabrane pretovara ruskog LNG-ja, koja je stupila na snagu u martu 2025. godine sa ciljem da ometa ponovni izvoz ruskog LNG-ja u Aziju.

Istovremeno je u januaru skočio i uvoz ruskog prirodnog gasa preko gasovoda Turski tok u EU, i to za 10,3 odsto u odnosu na prethodnu godinu, pokazali su proračuni agencije Reuters, koja ističe da je Gasprom povećao snabdijevanje jedinom preostalom gasnom rutom iz Rusije u EU i ono je prošlog mjeseca iznosilo ukupno 1,73 milijarde kubnih metara.

Budući da je od prošle godine Ukrajina obustavila preko svoje teritorije tranzit ruskog gasa ka EU, povećale su se isporuke preko "Turskog toka", koji preko Turske i Balkana, snabdijevajući u EU prevashodno Mađarsku i Slovačku.

Uprkos većem protoku gasa preko "Turskog toka", prodaja ruskog gasa cjevovodima Evropi prošle godine pala je na najniži nivo u poslednjih 50 godina, nakon pada od 44 odsto u odnosu na 2024. godinu, kada je još postojao tranzit preko Ukrajine.

Zavisnost od uvoza iz SAD

Statistike već ukazuju da je EU svoju dosadašnju zavisnost od ruskog gasa zamijenila zavisnošću od američkog LNG-ja, čak i prije nego što je počela da primjenjuje trgovinski sporazum sklopljen sa predsjednikom SAD Donaldom Trumpom, kojim se predviđa obaveza EU da do 2028. godine kupi američki LNG i naftu u vrijednosti od 750 milijardi dolara.

U 2025. godini, EU je čak 57 odsto svojih potreba za gasom namirila uvozom iz SAD. A ako ispuni obaveze iz trgovinskog sporazuma i ne uspije da smanji sopstvenu potražnju za gasom, 2030. godine čak 80 odsto njenog uvoza moglo bi dođe iz SAD, procjenio je američki Institut za energetsku ekonomiju i finansijsku analizu.

Bloomberg

 

Komesarka EU za konkurentnost Teresa Ribera upozorila je ovih dana da se ne treba "previše" oslanjati na uvoz tečnog prirodnog gasa iz SAD, jer EU nastoji da diverzifikuje svoju energetsku korpu.

"Znamo da ne možemo da se oslanjamo na ruski gas i da treba da obratimo pažnju da se ne oslanjamo previše na američki gas", rekla je Ribera u intervjuu za RTE, a prenio je Bloomberg.

EU i dalje dobija oko 15 odsto svojih potreba za LNG-jem namiruje uvozom iz Rusije, koja joj je drugi najveći dobavljač poslije SAD.

"Realnost je da će mnogo gasa dolaziti na tržište iz SAD u naredne tri godine", rekao je Michael Lewis, izvršni direktor njemačke kompanije Uniper, na konferenciji u Berlinu. "Nikada nećemo ponoviti greške iz prošlosti u Njemačkoj. Nikada nećemo biti toliko zavisni od SAD kao što smo bili od Rusije u prošlosti."

Međutim, analitičari ukazuju da je EU već zavisna od američkog LNG-ja i da joj je on preko potreban u trenutnom geopolitičkom okruženju.

Prepreka za uvoz gasa iz Afrike

EU očajnički želi da se odvikne od ruskog gasa i da diverzifikuje energetske izvore, ali ima mnogo prepreka u tome, između ostalog, i u sopstvenim propisima o zaštiti životne sredine, zbog čega ne uspijeva da znatno proširi jeftin uvoz gasa iz Sjeverne Afrike. Iako su sjevernoafričke zemlje pojačale izvoz gasa u EU i spremne su da dodatno povećaju taj izvoz, prema ocjeni energetske analitičarke briselskog instituta Bruegel Ugne Keliauskaite, promjene su daleko od završetka,

"Na kraći i srednji rok, EU je precjenila koliko brzo partnerske zemlje mogu da isporuče više gasa", ističe ona za portal African Business, dodajući da je najveća neusklađenost bila sa Egiptom, kojem domaća potražnja i izazovi proizvodnje ograničavaju izvoz pa je on doživio ozbiljan pad od 2023. do 2024. godine.

Bloomberg

 

Rat u Ukrajini je bio komercijalna prilika za Alžir, koji se poslije Norveške, pojavio kao najveći dobavljač gasa Unije putem gasovoda. Ali demografska eksplozija i visok rast domaće potrošnje energije stalno utiču na to koliki je alžirski izvozni višak.

Osim toga, uporedo sa hitnom potragom za dobavljačima koji će zamijeniti Moskvu, EU insistira na svojim ciljevima obnovljivih izvora energije i smanjenja metana, što Sjevernoj Africi daje pomješane signale. S jedne strane, od njih očekuju povećane isporuke, a s druge strane, evropska stroga ekološka pravila usmjeravaju evropske investicije na druga mjesta.

"Postoji dugotrajna, značajna uloga gasa u EU, to je istina, ali to takođe pokreće, posebno u razvijenim ekonomijama, pritisak da gas bude što čistiji", kaže Alberto Rizzi, politički analitičar Evropskog savjeta za spoljne odnose (ECFR). "Postoji trka između zemalja proizvođača gasa da isporuče malo čistiji gas sa nižom emisijom kako bi bile one koje snabdijevaju EU. Problem je što su rokovi i trenutni zahtjevi koje EU postavlja veoma opasni za Alžir ili Egipat, jer se oni zaista bore da ispune ove vrste ciljeva. Alžir, posebno, ima veoma lošu istoriju emisija metana i tek je nedavno počeo da se bavi njima."

Prema ocjeni Rizzija, ono što je nedostajalo evropskom pristupu jeste ravnoteža.

"Stavili su 'štap' – regulativu o metanu – ali, po mom mišljenju, nisu u potpunosti razmotrili 'šargarepu' koja je trebalo da ide uz nju", ističe on i dodaje da ako sada odlučujete da je Sjeverna Afrika jedan od vaših glavnih dobavljača ili region na koji treba više da se oslanjate, "onda bi trebalo da pokušate da uspostavite funkcionalan odnos u vezi sa gasom."

Sopstvena proizvodnja?

Osim toga, evropski komentatori ukazuju da bi brzo ukidanje proizvodnje fosilnih goriva u EU trebalo revidirati. Prema ocjeni komentatora danskog lista "Berlingske", sa ekonomske perspektive, tečni prirodni gas je skuplji od gasa iz cjevovoda, a sa stanovišta bezbjednosne politike bilo bi razumnije da EU sama proizvodi gas nego da ga uvozi.

Bloomberg

"Danska i ostatak Evrope trebalo bi da promijene kurs u pogledu istraživanja i proizvodnje gasa. Klimatska politika ne smije tome stati na put. Evropski gas ne izaziva više globalnog zagrijevanja od američkog gasa – naprotiv", ističe danski komentator Ole Kristensen. "Bez obzira koliko ambiciozna bila njena klimatska politika, Evropa će nastaviti da troši gas u doglednoj budućnosti, a obnovljivi ali nestabilni izvori energije moraće da se dopunjuju energijom iz sagorjevanja kada sunce ne sija i vjetar ne duva."

U tom kontekstu, Rumunija ima mnogo mogućnosti da učestvuje u ovoj evropskoj igri moći, ali ih ne koristi, uprkos velikim rezervama gasa u Crnom moru

"Mogla bi da organizuje energetski samit za zemlje istočne Evrope i pozove regionalne lidere da planiraju velike projekte budućnosti, posebno zato što je tako teško odvojiti se od Rusije, posebno u ovom regionu", ističe Sabina Fati, novinarka rumunske redakcije njemačkog javnog servisa Deutsche Welle.