text size
Moje dublje interesovanje za Baltičke zemlje počelo je gledanjem emisije "Hairy bikers" (Čupavi bajkeri) kroz plejadu kulinarskih blaga regiona koje su predstavili. Si King i, nažalost sada pokojni, Dave Myers su svojim šarmantnim pristupom uspjeli da me dovoljno zaintrigiraju za taj dio svijeta, ali je prava očaranost tim regionom ze mene počela posjetom sve tri zemlje.
Većina ljudi krene od Litvanije, preko Letonije do Estonije ali sam ja, zbog logistike, krenula obrnutim smjerom i mislim da nema razlike odakle krenete. Ono što je sigurno je da ćete uživati, makar posjetili samo jednu od tri zemlje.
Putovanje od jedne do druge zemlje može da bude vozom, što je bio moj izbor od Estonije to Letonije, i to traje nekih šest sati; ili autobusom – što sam uradila na putu od Letonije do Litvanije, što je trajalo oko tri sata. Oba načina putovanja su bila udobna, pristupačna i jednostavna. Isto možete da uradite i kolima, jer su putevi dobri. Engleski jezik priča veliki broj ljudi, mada mi je bilo simpatično da mi se u Talinu većina ljudi obraćala na ruskom, što daje priliku za poznavaoce da obnove znanje.
Estonija – kultura ukorijenjena u prirodi
Estoniju posljednjih godina najviše prepoznajemo po digitalizaciji - kao globalnog lidera u elektronskoj upravi, gdje se 100 odsto svih javnih usluga pruža online, i kao prvu zemlju u svijetu koja je ponudila glasanje preko interneta. Estonija je i zemlja koja ima najviše startapova u Evropi po broju stanovnika, a Talin, glavni grad, prošle godine imenovan je za najbolji grad u svijetu za startapove, pa ne čudi da se digitalni nomadi sve češće odlučuju da tamo borave, jer im zemlja nudi izvanredne uslove.
Međutim, Estonija je mnogo više od toga – ona je mješavina srednjevjekovnog i modernog, ručne izrade i visoke tehnologije, baltičkog i nordijskog.
Ruska pravoslavna katedrala Aleksandra Nevskog | Nataša Kočiš
Talin – otvoreni muzej prirode
Sam Talin je po mnogo čemu jedinstven grad. Stari dio grada, čije porijeklo datira još iz 13. vijeka proglašen je kao mjesto UNESCO svjetske baštine. Talin djeluje kao muzej na otvorenom; nema parka, ulice, pa ni grana po lokalnim parkovima i šumama, gdje nema nekog zanimljovog eksponata ili spomenika, pa ne čudi da u gradu ima preko 60 muzeja i galerija.
Crkva Svetog Olafa u Talinu (u sredini)Nataša Kočiš
Šta vidjeti u Talinu
To je grad tvrđava a Stari dio grada je podijeljen na dva djela – Gornji i Donji grad. U Gornjem gradu, koji je takođe poznat i kao Toompea, postoje razne glavne atrakcije, kao što su srednjovjekovni zamak Toompea, gdje se nalazi estonski parlament, Riigikogu. Tu je i luteranska katedrala Svete Marije (St Mary's Cathedral), poznata i kao Kupolna crkva, koja je izgrađena u 13. vijeku, kao i ruska pravoslavna katedrala Aleksandra Nevskog koja je završena 1900. godine, kada je Estonija bila dio Ruskog carstva. Sama crkva datira iz vremena rusifikacije u 19. veku i podignuta je direktno preko puta zamka Toompea kako bi se demonstrirala ruska nadmoć. Crkva je poznata i po tome što ima najveće zvono u Talinu, teško 15 tona, koje je jedno od 11 koja se nalaze u tornjevima.
Nataša Kočiš
Donji grad, poznat i kao All-linn je jedan od najbolje očuvanih srednjovjekovnih gradova u Evropi gdje glavne znamenitosti uključuju Trg gradske kuće, gradski zid i kule, posebno kulu "Debela Margareta", lokalitet koji je dio svjetske baštine UNESCO-a, i koji pruža pregled pomorske trgovine, profesija i plovidbe od srednjeg vijeka do ere jedrenjaka, parnih i motornih brodova.
Tu je i nekoliko znamenitih srednjovjekovnih crkava, uključujući crkvu Svetog Olafa, za koju se vjeruje da je izgrađena u 12. vijeku i da je bila centar skandinavske zajednice starog Talina prije nego što je Kraljevina Danska osvojila Talin 1219. godine. Ova crkva je nekada bila najviša zgrada na svijetu (od 1549. do 1625. godine), a danas je njena kula visoka 124 metra i štaviše, možete stajati na njenom samom vrhu! Potrebna je dobra kondicija da se popnete, ali vrijedi svake kapi znoja zbog pogleda koji će biti pred vama.
Talin - Parlament i Toompea zamak | Nataša Kočiš
U Donjem gradu nalazi se i crkva Svetog Nikole, srednjovjekovna crkvena građevina prvobitno izgrađena kao katolička crkva u 13. vijeku, koja postaje luteranska tokom protestantske reformacije 1520-ih. U njoj se nalazi Muzej Niguliste, ogranak Umjetničkog muzeja Estonije, koji se uglavnom fokusira na crkvenu umjetnost od srednjeg vijeka nadalje, a koristi se i kao koncertna dvorana.
Topla preporuka je da posjetite i Kadriorg palatu iz 18. Veka, nekih dva kilometara od centra grada, koju je osnovao ruski car Petar I 1718. godine. Palata je dobila ime Kadriorg, što na estonskom znači "Katarinina dolina", u čast njegove supruge Katarine I. U palati se trenutno nalazi Kadriorški umjetnički muzej, ogranak Umjetničkog muzeja Estonije, u kojem je izložena strana umjetnost od 16. do 20. vijeka.
Tartu – neočekivan bonus
Sasvim neplanirano i impulsivno, otišla sam i do Tartua na jedno popodne, koji je lociran nekih 185 km jugoistočno od Talina, gdje sam vozom stigla za nešto duže od dva sata. Tartu je drugi po veličini grad u Estoniji i često se smatra intelektualnim i kulturnim centrom zemlje, zahvaljujući jednom od najstarijih univerziteta u sjevernoj Evropi. Zato ne čudi da je ovaj grad prošle godine imenovan i za Evropsku prijestonicu kulture.
U Tartuu vrijedi posjetiti Brdo Toomemegi (Toomemägi Hill), gdje se nalaze ruševine Tartuske katedrale, jedne od najistaknutijih primjera ciglene gotike u Staroj Livoniji, i jedine srednjovjekovne crkve sa dva tornja u Estoniji. Nezaobilazna je i skulptura i fontana "Studenti koji se ljube" jedan od najprepoznatljivijih simbola Tartua. Fontana stoji na istom mjestu od 1948. godine, kada su je mladenci i njihovi gosti posjećivali za sreću.
Jedna od najimpresivnijih zgrada je Nacionalni muzej Estonije, koji se prostire na 6000 kvadratnih metara izložbenog prostora i izgrađen je preko mosta, na bivšoj sovjetskoj vojnoj bazi. Stalna kolekcija se sastoji od arheoloških nalaza do sovjetskog doba i današnje Estonije.
"Studenti koji se ljube" u Tartuu |Nataša Kočiš
Dva zanimljiva detalja u gradu, koja su meni lično privukla pažnju, su "Pusirohukelder" (The Püssirohukelder) pab, koji drži Ginisovu knjigu rekorda za pab sa najvišim plafonom. Izgrađen 1767. godine, ovaj pab, koji nudi fantastičan izbor lokalne hrane i pića, nalazi se u istorijskom barutnom podrumu, a njegov plafon se uzdiže na približno 10,2 do 11 metara visine.
U gradu je i irski pab, gdje se nalazi simpatična bronzana skulptura, postavljena 1999. godine, dva pisca koji sjede na klupi i djeluju kao da razgovaraju – irski Oscar Wilde i estonski Eduard Vilde. Zanimljivo je da je repliku ove statue Estonija poklonila gradu Goloveju (Galway) u Irskoj 2004. godine, povodom njihovog ulaska u Evropsku uniju iste godine. Ova dva pisca, koliko je meni poznato, se nikada nisu sreli, niti su se ikada dopisivali, ali sama statuta, u oba grada, svake godine privlači veliki broj posjetilaca.
Statua - susret dva pisca u Tartuu | Nataša Kočiš
Ipak, moje najveće otkrovenje u Estoniji je bila čokolada 'Kalev", koja stoji rame uz rame sa onima iz Belgije ili Švajcarske, a čiji počeci datiraju još iz 1806. godine u Starom gradu Talina. Ono što ovu kompaniju izdvaja od mnogih, a što je veoma simptomatično za cijelu Estoniju, je odnos prema zaštiti životne sredine, ekološkoj održivosti, i borbi protiv globalnih klimatskih promjena, što oni smatraju kolektivnom društvenom odgovornošću.
Letonija – kreativna meka sa prelijepom prirodom
Letonija je destinacija o kojoj sam najmanje znala prije putovanja, a koja mi je bila najpoznatija po Izboru za pjesmu Evrovizije i teniserki Jeleni Ostapenko, pa je upoznavanje te zemlje bilo najslađe, a obilazak Rige je na mene ostavio najjači utisak.
Zemlja koja odiše ponosom i kulturom, u posljednjih par godina postala je popularna kao eko turistička destinacija jer je priroda impresivna - od mora, preko brojnih jezera i gustih šuma. Letonija ima i najširi vodopad u Evropi – Venta Rapid (Ventas Rumba). Širok je 249 metara, a tokom proljećnih poplava ponekad dostiže 270 metara. Visinia vodopada varira od 1,80 do 2,20 metara, u zavisnosti od nivoa vode u rijeci, ali je moguće hodati preko njega, pa i plivati, zbog čega je prilično popularna atrakcija tokom ljeta.
Nataša Kočiš
Letoniji takođe možemo da se zahvalimo i za farmerke! Naime, Jacob Davis, rođeni Letonac, radio je kao krojač sa Levi Strauss-om, nakon što je emigrirao u SAD, a njih dvojica su 20. maja 1873 dobili američki patent za izradu radnih pantalona ojačanih metalnim zakovicama, što je označilo rođenje jednog od najpoznatijih odjevnih predmeta na svijetu: plavih farmerki, od kojih su najpoznatile Leviske.
Inače, Letonske su među najvišim ženama na svijetu, a najpopularniji sport u zemlji je – hokej na ledu, pa tek onda košarka.
Letonija je možda najpoznatija po ćilibaru koji se nanosi duž baltičke obale gdje ga lokalno stanovništvo sakuplja da bi ga prodavalo turistima. Ovaj ćilibar je učinio region poznatim među ljubiteljima nakita, trgovcima i arheolozima, a u Rigi je nemoguće proći pored većeg broja prodavnica, a da nemaju barem nekakav izloženi nakit i artefakt od ćilibara.
Riga – biser na obali Daugave
Osnovana na samom početku 13. vijeka, Riga je takođe poznata kao Pariz istočne Evrope - mješavina ruskih, njemačkih i letonskih utjecaja. Posljednjih godina postao je česta destinacija za momačke i djevojačke večeri, zbog pristupačnih cijena i veoma živahnog noćnog života. Ipak, na mene je najveći utisak ostavila arhitektura - kosmopolitska, klasična, eklektična i iznenađujuća.
Crkva Svetog Petra u Rigi | Nataša Kočiš
Šta vidjeti u Rigi
Najbolji način da upoznate Rigu jeste da šetate po Starom gradu, koji se nalazi na UNESCO-voj listi svjetske baštine. Sa više zgrada u Art Nouveau stilu nego bilo koji drugi grad na svijetu, Riga pruža mnoštvo građevina za uživanje, bilo da ste ljubitelj arhitekture ili jednostavno njen obožavalac. Riga se smatra i mjestom odakle su vikinški brodovi kretali u osvajanja.
"Tri brata" su tri najpoznatije i najstarije kuće u Rigi, a legenda kaže da su dobile nadimak ne samo zato što su spojene nego i zato što su ih izgradili muškarci iz iste porodice. Bijela kuća je sagrađena u 15. vijeku, žuta u 16. vijeku i zelena u 17. vijeku, a u njima se sada nalazi Muzej arhitekture.
Mačka kao zaštitni znak Rige | Nataša Kočiš
Katedrala u Rigi jedno je od najprepoznatljivijih obilježja grada. Sagrađena u 13. vijeku, ova građevina je najveća srednjovjekovna crkva u baltičkim zemljama. Katedrala je poznata po prelijepom gotičkom, baroknom i romaničkom stilu, kao i po čuvenim orguljama, koje su jedne od najvećih u Evropi. Unutrašnjost katedrale djeluje kao muzej zbog broja izloženih artefakata. Nedaleko od Katedrale je barutna kula - jedini element riškog sistema utvrđenja koji je sačuvan do danas. U srednjem vijeku, ova kula je bila važna odbrambena tačka jer je štitila grad sa sjevera. Danas, kula pripada ogranku Letonskog vojnog muzeja koji je domaćin nekoliko stalnih istorijskih izložbi.
Srce starog grada Rige | Nataša Kočiš
Spomenik slobode, memorijalni spomenik izgrađen 1935. godine i visine 42.7 metra, posvećen je vojnicima koji su izgubili život tokom letonskog rata za nezavisnost, između 1918. i 1920. godine. Na vrhu je statua žene koja drži tri zlatne zvijezde, koje predstavljaju letonske istorijske regione Kurzeme, Vidzeme i Latgale. Odmah pored Spomenika slobode se nalazi zelena oaza u centru Rige – park Bastejkalna (Bastejkalns park), ujedno i jedno od najromantičnijih mesta u centru Rige, jer se odlikuje uskim stazama, alejama drveća, kamenom baštom, vodenom kaskadom i zapanjujućim pogledom na grad. Nastao na mjestu starih bedema, poznat je po zelenim površinama, kanalima, mostovima i fontanama, pa ukoliko je lijepo vreme u Rigi, možete i da se provozate brodićem. U neposrednoj blizini parka nalazi se i Letonska nacionalna opera, raskošna zgrada u neoklasičnom stilu, koja je kulturni simbol Rige.
Detalj sa zgrade u Rigi | Nataša Kočiš
U Rigi ima nekoliko crkava, ali se čini da je najpopularnija i najposećenija, Crkva Svetog Petra, koja se prvi put pominje još daleke 1209. godine. Ova crkva nije samo poznata po svojoj bogatoj istoriji već i po originalnom tornju. Dugo vremena ova crkva je bila najviša zgrada u prijestonici, sa svojim 123 metara visokim tornjem, sve dok Riški televizijski toranj nije preuzeo tu titulu. Danas je posjetiocima omogućeno da se (liftom) popnu na toranj kako bi uživali u panoramskom pogledu na grad i Daugava rijeku.
Nataša Kočiš
Zanimljivo je pomenuti da je tokom dobrog dijela postojanja crkve, sve od 15. vijeka pa do Drugog svjetskog rata, na njenom krovu bilo šest vetrokaza u obliku pijetla, koji su bili ili uništeni u vremenskim nepogodama, ili pali zajedno sa tornjem, ali su Letonci novog pijetla stavili na vrh tornja 1970. godine, u čast 800 godina postojanja crkve.
U blizini crkve se nalazi spomenik "Bremenski muzikanti" - replika čuvene statue iz Bremena koja je inspirisana poznatom bajkom braće Grim. Ovu statuu je 1990. godine Rigi poklonio njen grad pobratim - Bremen. Spomenik prikazuje magarca, psa, mačku i pijetla koji stoje jedan na drugim, predstavljajući junake bajke u kojoj životinje zajedno pobjeđuju razbojnike. Legenda kaže da ako protrljate nos jedne od životinja i zamislite želju, ona će se ostvariti.
Nataša Kočiš
Ono što mi je u Rigi bilo najinteresantnije je njihova ljubav prema mačkama, tako da je vrlo lako da na svakom ćošku vidite nešto što ima veze sa njima. Mačke su nezvanični simbol Rige, a u gradu čak postoji i "Kuća mačaka". Zato ne čudi da ima i dosta suvenira sa mačkama, od kuhinjskih krpa, magneta za frižider, do slatkiša u njihovom obliku.
Rigu iz druge perpektive možete da obiđete i brodom – to je još jedno upečatljivo iskustvo, a tokom putovanja duž Starog grada, uživaćete u prelijepoj prirodi, i vidjećete i TV toranj na Zečijem ostrvu (Zaķusala).
Litvanija - kada kontradikcije završe kao ljepota
Prva asocijacija na Litvaniju mi je uvijek bio Sabonis, pa i njihovi basket navijači koji su pokazivali istu strast ka navijanju, kao i naši, na Balkanu. Litvanija je fascinantna zemlja sa nevjerovatnim detaljima. Recimo, Litvanski je jedan od najstarijih jezika na svijetu danas, i jedan od najstarijih živih indoevropskih jezika u Evropi.
U Litvaniji postoji hrast Stelmuže (Stelmužė oak) koji je preživeo krstaške ratove i smatra se da je jedno od najstarijih, ako ne i najstarije drvo u Evropi, sa procijenjenom starošću od 1.000 do 1.500 godina, potencijalno čak i do 2.000 godina.
Viljnus - Gedimanas kula | Nataša Kočiš
Brdo krstova, fascinantno mjesto u Šiauliai, u sjeverno-centralnom dijelu zemlje je gde ćete naći vještački spomenik koji izgleda kao humka od hiljada i hiljada krstova koje su tamo tokom godina ostavljali hodočasnici, posjetioci, pa čak i mladenci na dan svog vjenčanja. Ne zna se tačno porijeklo običaja ostavljanja krstova na brdu, ali se vjeruje da su prvi krstovi tamo postavljeni 1831. godine. Oni su raznih veličina - od velikih i ukrašenih do sićušnih, masovno proizvedenih drvenih krstova, koji često imaju i fotografije voljenih ili lične poruke. Papa Jovan Pavle II posjetio je Brdo krstova 1993. godine kada ga je proglasio globalnim simbolom nade, mira, ljubavi i žrtve.
Vilnius – neočekivano intrigantan i fascinantan
Od svih gradova na Baltiku, Viljnus, tj, njegova arhitektura me u određenim dijelovima grada najviše podsjetio na moj voljeni Zemun. To je izvanredan grad, čija gotska i barokna arhitektura ga čini jednim od najživopisnijih gradova u Evropi. Tu ćete videti skrivene terase i romantične restorane, kao i trošne zgrade koje kriju dizajnerske butike i luksuzne prodavnice rukotvorina, a njegovo prvo spominjanje se vezuje za prvu polovinu 14. vijeka kao prijestonica Velikog vojvodstva Litvanije.
Godine 1994, Stari grad Viljnusa je dodat na UNESCO-vu listu svjetske baštine zbog svog ogromnog utjecaja na istočnoevropsku kulturu i arhitekturu, impresivnih dobro očuvanih gotskih kompleksa, renesansnih, baroknih i klasicističkih zgrada, strukture srednjovjekovnog grada i prirodnog okruženja.
Panorama grada iz vazduha | Depositphotos
Šta vidjeti u Vilniusu
Vilnius je grad kontrasta – moderan, ali ukorijenjen u svojoj prošlosti; opušten, ali dinamičan. Njegova arhitektura, bogata istorija i blizina prirode čine ga privlačnim za sve koji žele da istraže više od običnog turističkog odredišta. Iako nije uvijek na vrhu liste najposjećenijih evropskih gradova, Vilnius ima mnogo toga da ponudi svakome ko je spreman da ga detaljnije upozna.
Karakterističan je po tome što ima veliki broj crkava, ali i umjetnički kvart, Užipis, čiji stvaraoci su ga proglasili republikom. Samoproglašena nezavisna "Republika Užupis" je boemski i umjetnički kvart Vilniusa koji ma svoju himnu, ustav, predsjednika, biskupa, dvije crkve, Bernardinsko groblje, sedam mostova i čuvara, Bronzanog anđela Užupisa. Ovaj neobični, boemski kraj nastao je iz dugo očekivane nezavisnosti Litvanije od Sovjetskog Saveza. Nekada zanemareni, zapušteni dio grada, postao je dom intelektualaca i umjetnika koji su željeli da stvore reprezentaciju demokratske i kulturne slobode.
Viljnus primer ulične umetnosti | Nataša Kočiš
Ustav, koji se nalazi na zidu blizu ulaza proglašava prava građana, od šaljivog "Svako ima pravo da slavi ili ne slavi svoj rođendan" do ozbiljnijeg: "Svako ima pravo na toplu vodu, grijanje zimi i crijepni krov". Svuda gdje pogledate vidjećete neku vrstu ulične umjetnosti, i naći ćete zanatlije koji će vrlo rado htjeti da demonstriraju svoj zanat i nauče vas svojim vještinama.
Kada smo kod crkava, u Starom gradu postoji 28 crkava (jedna crkva na svakih 700 stanovnika!). Od njih, 21 su rimokatoličke, a četiri su ruske pravoslavne. Luteranske, reformisane i katoličke zajednice istočnog obreda imaju po jednu crkvu. Pomenuću samo nekoliko.
Kompleks crkve Svete Ane i Bernardina (Church of St. Anne and Bernardine Complex) u starom gradu jedna je od najstarijih crkava u Vilniusu. Ova rimokatolička crkva od crvene cigle odlikuje se prelijepom gotskom arhitekturom koja je opstala više od 500 godina. Prvobitno je izgrađena za Anu, veliku vojvotkinju Litvanije, a prema legendi, Napoleon je želio da je odnese sa sobom nazad u Pariz. Pored nje stoji Bernardinska crkva, čija renesansna arhitektura je u drastičnom kontrastu sa visokim gotskim tornjevima crkve Svete Ane. Interesantno je da je zvonik crkve smješten u posebnoj zgradi, što nije uobičajena praksa, ali je to zato što vibracije zvona mogu oštetiti cigle crkve.
Kompleks crkve Svete Ane i Bernardina | Depositphotos
Osim ove dvije crkve, svakako treba vidjeti i impozantnu Baziliku Svetog Stanislausa i Svetog Ladislausa, glavnu litvansku katedralu. Katedrala svojim izgledom više podsjeća na antički grčki hram, nego na crkvu, i sagrađena je na mjestu starog paganskog hrama, čiji su temelji pronađeni tokom renoviranja katedrale. Ovu katedralu ne možete promašiti jer se nalazi u samom centru grada, na Katedralnom trgu, glavnom i najvećem trgu u Vilniusu. U bazilici su krunisane litvanske vojvode i sahranjene mnoge poznate ličnosti iz istorije ove zemlje – vojvode Vitajtas, Žigimantas, Švitrigajla.
Još jedan neobični dodatak katedrali jeste zvonik, koji je fizički odvojen od ostatka crkve, a razlog tome leži u činjenici da se radi o bivšoj odbrambenoj kuli iz 13. vijeka, koja je u 16. vijeku prenamijenjena. Katedrala gleda pravo na Gediminisovu aveniju, najznačajniju i vjerovatno najdužu ulicu u Vilniusu, u kojoj su smještene sve važnije državne institucije, ali i nacionalno dramsko pozorište, nacionalna banka, nacionalna biblioteka, kao i veliki broj radnji i restorana.
Na Katedralnom trgu se nalazi i bronzana statua Gediminasa, najpoznatijeg litvanskog vojvode i osnivača dinastije koja je vladala Litvanijom, Poljskom, Mađarskom i Bohemijom. Skulptura je postavljena blizu konja, okrenuta ka zvoniku katedrale u kojoj Gediminas drži mač u lijevoj ruci, a desnom blagosilja grad. Ovaj spomenik je jedan od mnogih govornih skulptura u Vilniusu.
Statua Republika Užupis | Depositphotos
Odmah iza ćoška je zgrada Nacionalnog muzeja i statua legendarnog kralja Mindaugasa, prvog Velikog vojvode i jedinog kralja Litvanije. Statua je postavljena 2003. Godine, u znak sjećanja na 750. godišnjicu krunisanja kralja Mindaugasa. Na par minuta od muzeja se nalazi najčuvenija atrakcija Viljnusa – Gediminas kula, jedini preostali dio nekadašnjeg Gornjeg zamka. Kula zamka Gediminas je najposjećeniji ogranak Nacionalnog muzeja Litvanije gdje možete da saznate više o istoriji Vilniusa, takođe i da uživate u najspektakularnijem panoramskom pogledu na grad.
U gradu ćete naići na mnoge zanimljive eksponate i statue, od kojih su barem 24 "govoreće skulpture" sa audio monolozima, a meni je bilo simpatično da vidim one posvećene Uskršnjem jajetu, Frank Zappi, Leonard Cohenu, John Lenonu, kao i Toni Sopranu!
Priroda je neodvojivi dio Vilniusa, a sam grad je okružen zelenilom, sa mnogim parkovima i šumama koje su lako dostupne. Park Vingis, najveći park u gradu, savršeno je mjesto za opuštanje ili vožnju biciklom, dok su uz rijeku Neris najljepše šetnje uz obalu.
Takođe, Litvanci su veliki ljubitelji sauna i mineralnih izvora. Odlazak u saunu je uobičajena aktivnost za opuštanje, a grad nudi nekoliko spa centara koji pružaju ove usluge.
Ni u jednoj od ove tri zemlje gastro iskustava neće manjkati. Tradicionalna estonska kuhinja u Talinu često kombinuje zasitan crni ražani hljeb (leib) sa lokalnim sirom, dok su popularne grickalice sa sirom pržene kuglice sira i kohuke (slatke pločice) | Nataša Kočiš
Dodatne informacije
- Najbolje vrijeme za posjetu ovim zemljama je između maja i septembra, a za glavne atrakcije u glavnim gradovima bi vam bilo dovoljno po nekoliko dana, tako da su ove destinacije idealne za produženi vikend, osim ako ne želite da posjetite sve tri zemlje odjednom, što bi bila moja topla preporuka ukoliko ste u mogućnosti da to uradite, za šta bi vam bilo potrebno između nedjelju i desetak dana.
- Najbolja stvar kod putovanja u Baltičke zemlje je kombinacija jedinstvenih kulturnih iskustava u svakom glavnom gradu i ogromnih, mirnih prirodnih pejzaža, koji nude spoj istorije, moderne umjetnosti i zapanjujućeg pejzaža.
- Ono što takođe fascinira je ljubaznost ljudi i spremnost da vam pomognu i oko najmanje sitnice, od toga koja karta za javni prevoz vam je najbolja, raznih prijedloga i preporuka koja mjesta da obiđete, a njih je bilo na pretek.
- Najautentičnija i najukusnija jela regiona – a tu su izbor i raznolikost fenomenalni ali i izazovni jer ne znate šta prije izabrati: od ribljih specijaliteta, kaša od heljde, gulaša od raznih divljači (sve od divlje svinje do losa), preko neizbježne hladne supe od cvekli i knedla od krompira, do najukusnijeg ražanog hljeba.
.webp){kind=icon}
